« اى على ! تو و شيعيان تو در حوض بر من وارد مىشويد در حالى كه جملگى سيراب و سيراب شده‌ايد ، و دشمنان تو بر تو وارد مىشوند ، در حالى كه همگى تشنه كام ، و سر به بالا نگاه داشته شده و چشم به زير افكنده هستند . » و در تفسير آيه شريفهء : وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً « 1 » . آمده است كه مراد از ربّهم ، سيّد و آقاى آنان است و او علىّ بن أبى طالب است . و دليل بر آنكه ربّ در اينجا به معناى سيّد و بزرگ آمده است ، گفتار خداوند است از زبان زندانى ، يوسف بن يعقوب ، به مصاحب زندانى خود كه : اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ . « 2 » « يعنى مرا در نزد آقا و سالار خود به ياد بياور . » و در « فائق » زمخشرى آورده است كه رسول الله به أمير المؤمنين عليهما الصّلاة و السّلام گفتند : أَنْتَ الذَّائِدُ عَنْ حَوْضِى يَوْمَ الْقِيَمَةِ ! تَذُودُ عَنْهُ الرِّجَالَ كَمَا يُذَادُ الاصْيَدُ . الْبَعيرُ الصّادى « 3 » ، أىِ الَّذى بِهِ الصَّيَدُ . وَ الصَّيَدُ دآءٌ يَلْوى عُنُقَهُ . « 4 » « اى علىّ ! تو هستى كه در روز قيامت از حوض من دور ميكنى و مىرانى ! دور ميكنى از آن مردانى را ! همانطور كه شتر أصْيَد را از

--> ( 1 ) - آيه 21 ، از سورهء 76 : الدّهر : « و ربّ آنان به آنها از شراب طهور ، آب داد و سيراب كرد . » ( 2 ) - « مناقب » طبع سنگى ، ج 1 ، ص 350 ( 3 ) - در نسخهء « مناقب » اين‌طور است ؛ ولى صحيح آن همانطور كه در خود كتاب « الفائق » آمده ، البعير الصّاد مىباشد . ( م ) ( 4 ) - « مناقب » طبع سنگى ، ج 1 ، ص 350